جوانتر که بودم هميشه با خودم مي گفتم که چرا اين همه انسان در سراسر زمين وقتي که حسين (ع) جنگيد به کمک او نرفتند . لااقل چرا مردم ايران که اين همه حسين را دوست دارند کاري نکردند .
مردم کجا بودند ؟
چرا هيچکس کاري نکرد ؟
غزه ، حالا که تو را مي بينم که در خون و آتش مي سوزي و هيچکس نيست تا حق را ياري کند ، پاسخ تمام سوال هايم را مي گيرم .
بارها فکر کرده ام که چه کنم تا ياريت کنم ولي حالا ديگر موقع فکر کردن نيست ، موقع عمل است .
بعضي وقت ها افسوس مي خورم که کاش هکر مي شدم تا از طريق همين اينترنت به ياري حق بروم .
غزه ، شرمنده ام تنها کاري که توانستم بکنم شايد همين متني بود که نوشتم و تصويري که اينجا مي گذارم شايد از دست آنها که کاري بر مي آيد کاري بکنند .

مى خواهم خون گريه كنم امّا قطره اشكى مژگان مرا مرطوب نمى كند؟مى خواهم فرياد بكشم امّا آه هم از سينه بر نمى خيزد.مى خواهم بينديشم امّا به چه چيز؟ به كدام بدبختى و نافرجامى؟ مگر مغز انديشمندى هم در برابر اين ناملايمات برجا مى ماند؟!بيچاره و تنها، ويلان و سرگردان، هراسان و بيمناك از آنچه هستم و خواهم بود، متنفر از همه كس و همه چيز و از اين محيط آلوده و ننگين!21 ساله هستم، ده سال تمام از حساس ترين ايّام عمرم را تنهاى تنها گذراندم، ناملايمات زندگى و رنگ هاى زننده چهره اجتماع مرا فوق العاده رنج مى دهد...نفهميدم چه شد چند سال قبل كه هنگام مطالعه كتابىبى اراده به يك عادت شوم جنسى آشنا شدم، آن موقع گذشت و كسى به من نگفت كه جوانى چه دوران حساس و خطرناكى است؟ اندام هاى برهنه زنان و دخترانى كه در آتش شهوت و هوس مى سوختند به هيجان درونى من دامن مى زد.بلى من عادت كردم و اكنون مريض جسمى هستم و روحم نيز بيمار شده است، دارم به ورطه جنون پا مى گذارم آن قدر ناراحتم كه در انديشه نمى گنجد...مرااز طول دادن نامه ببخشيد اين ناله ها و استغاثه ها از من نيست كه به گوش شما مى رسد مى دانم بسيارى از جوانان مثل من بيچاره اند.ناگفته نماند در اوان جوانى در سنين 16 يا 17 سالگى بود ه دو مرتبه به خودكشى دست زده ام. امّا اجازه مردن هم به ما بيچاره ها نمى دهند! اكنون خيلى ضعيف شده ام و مدّت كوتاهى است كه با كمال معذرت بى اراده از من قطرات... دفع مى گردد! اكنون در ميان طوفان مرگبارى به اين سو و آن سو مى روم، شايد هم يك سويش نابودى باشد!...س - ب از مشهد
* * *
 به اين ترتيب نامه دردآلود و غم انگيز ديگرى را كه مربوط به جوان گرفتارى است كه از ذكر نام صريح او خوددارى مى شود، ورق زديم و صحنه ديگرى از صحنه هاى اندوهبار اين اجتماع آلوده را از نظر گذرانديم.اكنون اجازه دهيد رشته سخن را درباره عادت شوم و خطرناك «استمنا» يا MASTURDATION و چگونگى مبارزه با آن را دنبال كنيم، شايد بتوانيم اين سيلاب خطرناك را تا حدودى مهار كنيم...

برای خوانده ادامه مطلب روی ادامه متن کلیک کنید .

يكى از مهمترين مسائلى كه جوانان با آن روبه رو هستند، و راه پيشگيرى افراد غير آلوده، و درمان آلوده ها!
در بحث گذشته با ذكر چند نمونه زنده ديديم كه چگونه انحرافات جنسى و اعتياد به پاره اى از آنها مى تواند جوانان را به صورت موجودى زبون، ناتوان، مأيوس عقب مانده، و بيمار درآورد، و تا سرحدّ جنون» و «مرگ» پيش ببرد.بدبختانه در عصر ما كه بعضى آن را عصر مسائل سكسى نام نهاده اند، بسيارى از نويسندگان بى هدف  سعى دارند انحرافات جنسى جوانان را كوچك و كم اهميّت جلوه دهند، و گاهى براى خوشايند بعضى از منحرفان آن را يك ضرورت زندگى و از لوازم دوران جوانى معرّفى نمايند!!دسته اى هم كه مى دانيم و مى دانيد دامن زدن به اين مسأله را وسيله «كاسبى نامشروع» خود ساخته، و براى پيدا كردن سوژه هاى داغ جنسى و تهيه عكس هاى تحريك آميز، زمين و زمان را زير پا گذارده، و از هيچ دروغى هم پروا ندارند!

* * *
زيان هاى استمنا

در هر حال جوانان بايد با سرپنجه عقل و فكر خودشان، اين پرده هاى جهل و جنايت را كه بر وى حساسترين حقايق مربوط به آنان انداخته شده پاره كنند، و به جاى فرار از درك حقيقت و پناه بردن به مطالبى كه اثرى جز تخدير و گمراه ساختن افكار آنها ندارد، بنشينند و حقايق حسى و روشنى را كه «حساب دو دو تا چهار تا» را دارد بررسى نمايند و سرانجام اين انحرافات مرگبار را با چشم خود ببينند.

برای خوانده ادامه مطلب روی ادامه متن کلیک کنید .